خوش آمدید بزرگترین وبلاگ طرفداران لینکین پارک درایران - مصاحبه Bangkok Post با مایک شینودا
درباره وبلاگ


طبقه بندی

آخرین پستها


پیوندهای روزانه


ابر برچسبها


آمار وبلاگ

Linkin Park

تبلیغات پیامکی

"A lot of Linkin Park fans noticed a change in the style of Linkin Park's music recently. Can you describe the direction the band is headed in and what caused or inspired the band to veer off its usual course?"

When we started writing songs for our first album, the material we had was unique. However, with time, it naturally started losing its freshness. Everybody's heard it, some try to imitate it, which is fine but the point is it's lost its uniqueness. At a certain point, we realised that if we kept making music straight off this blueprint, that would be all we'd ever be doing. We certainly didn't want to feel like we're being forced into a box, repetitively doing the same things on all of our records. With A Thousand Suns, the purpose is not how many copies we could sell, rather how much we can challenge ourselves, and challenge our fans. We realised that we've taken considerable steps away from the original material, but this album is about us trying something new, and making music inspired by what we're currently listening to.

"بسیاری از طرفداران لینکین پارک اخیرا درباره تغییر سبک موسیقی لینکین پارک شکایت داشتند . میتونید درباره مسیری که گروه درپیش داره توضیح بدید و چه چیزی باعث شد یا روی شما تاثیر گذار بود که مسیر اصلی خودتون تغییر بدید ؟"

زمانی که ما برای آلبوم اولمون شروع کردیم به نوشتن آهنگ ها , اساس چیزی که داشتیم بی نظیر بود . اگرچه , با گذشت زمان , طبیعتا تازگی قبلیش رو نداشت . همه شنیدنش , بعضی ها خواستند تقلید کنند , که خوبه اما نکته اینجاست که دیگه بی نظیر نیست . موضوع اصلی , ما متوجه شدیم که اگر برنامه کاری ساخت آلبوم حفظ کنیم , این تنها کاری خواهد بود که ما برای همیشه انجام میدیم . قطعا ما نمیخواستیم طوری احساس کنیم که انگار توی یه جعبه تحت فشار هستیم , تکرار یک کار تکرای در همه آلبوم هامون . با آلبوم A Thousand Suns , هدف این نبود که چند نسخه فروختیم , ترجیح میدیم خودمون محک بزنیم , طرفدارانمون محک بزنیم .  ما متوجه شدیم هدف شایانی که از اساس اصلی خودمون دور هست داریم , اما این آلبوم درباره خواسته تازه ماست , و ساخت موسیقی که الهام گرفته شده از همون چیزی هست که ما الان داریم بهش گوش میدیم .

"When Linkin Park first came out, there was a lot of talk about how you fused different music genres, such as hip-hop and rock, together. Which direction do you see rock music in general taking in the next few years?"

For our band, and our music, in the beginning we fused together the stuff we were listening to at the time _ the specific types of electro, hip-hop and rock music. But for our new album A Thousand Suns we added a lot of ingredients to create more complex songs. The reason behind this is partially because our band members don't only listen to rock music, we each have varying degrees of how much rock we listen to and we listen to different types of music too. As for rock music in general, there's always going be a period when every magazine screams "rock is dead" _ it's happened to every genre. It doesn't necessarily mean that it's true; it's just that at those times, everybody's waiting for something really exciting to happen. For Linkin Park, we find that we can't be stuck in a genre; letting a single term define our music isn't really possible. Terms such as rap-rock, new metal, rock genre are, in a way, shortsighted terms, they can't fully describe everything we do.

زمانی که آلبوم اول لینکین پارک منتشر شد , حرف های زیادی درباره این بود که چطور شما ژانر های [ سبک های ] مختلفی از موسیقی رو ترکیب کردید , مثل Hip-Hop و Rock باهمدیگه . به نظر شما موسیقی راک چه مسیری رو در سالهای آینده طی خواهد کرد ؟

برای گروه ما , و برای موسیقیمون , در شروع ما موسیقی ها رو ترکیب میکردیم و همیشه بهش گوش میکردیم _ سبک خاصی از electro , Hip_Hop و موسیقی Rock . اما برای آلبوم A Thousand Suns ما از عناصر زیادی برای ایجاد ترکهای ترکیبی استفاده کردیم . دلیل اصلی این کار هم این هست که گروه ما فقط به موسیقی Rock گوش نمیده , هر کدوم از ما به اندازه های مختلفی موسیقی Rock گوش میدیم و همچنین ما با موسیقی های متفاوت دیگه هم گوش میدیم . بصورت کل درباره موسیقی Rock , یه دوره ای هست که هر مجله ای فریاد میزنه " Rock مرده " _ این برای همه ژانر ها [ سبک ها ] اتفاق افتاده .این ضرورتا به این معنی نیست که این قضیه حقیقت داره , این فقط برای زمانیه که همه منتظرند تا اتفاق هیجان انگیزی بوجود بیاد . برای لینکین پارک , ما متوجه شدیم که نمیتونیم در یک ژانر [ سبک ] بمونیم ; اینکه اجازه بدیم یک دوره , کل موسیقی مارو تعیین کنه نا ممکن هست . دوره مثل rap-rock و new metal و ژانر های [ سبک های ] Rock , و یه جورایی , دوره های کوته نظری , اونها نمیتونند کل چیزهایی که ما انجام میدیم شرح بدند .

"Many critics have described A Thousand Suns as a political album. What's your take on the state of the world now that there seems to be so many problems everywhere?"

We use a technique called "automatic writing" which is basically just us coming up right to the microphones and recording with nothing really written down. Sometimes the words don't make sense, but eventually, we reach the lyrics that do make sense and comes straight from our subconscious. So the political and heavier aspect of our lyrics actually came up that way, you can say, almost accidentally. We made the realisation that our lyrics originated from a place of fear. In our subconscious there is a common fear, an underlying concern for the great responsibilities accompanying power. We live in an era of tremendous power, enough power to blow the world up at any second. The immensity of that power and those responsibilities is something that is a universal fear.

بیشتر منتقدان آلبوم A Thousand Suns را آلبومی وابسته به سیاست خواندند . برداشت شما از وضعیت کنونی دنیا که بنظر میرسه همه جا مشکلات زیادی وجود داره چی هست ؟

ما از یه تکنیک که بهش میگن " نوشتن خودکار " که بدون اینکه چیزی بنویسیم و همه چیز در کنار ضبط و میکروفون ها بوجود میومد استفاده کردیم . بعضی وقتها کلمات معنی خاصی نمیدند , اما بالاخره , ما اشعاری رو بدست آوردیم که با معنی بودند و درست از ناخودآگاه ما بوجود آمدند . پس دید سیاسی و سنگین اشعار ما از اونجا میاد , میتونی بگی , تقریبا تصادفی بود . ما واقع گرایانه ساختیم , اشعار ما در اصل از ترس ما سرچشمه میگرفتن . در ناخودآگاه ما یک ترس مشترک وجود داره , ترسی که از یک نگرانی اصولی برای مسئولیتی بزرگی که در کنار قدرت هست سرچشمه میگیره . ما در محدوده ای زندگی میکنیم که قدرت شگرفی وجود داره , قدرت کافی که دنیا رو در هر ثانیه منفجر میکنه . عظمت آن قدرت و اون مسئولیت ها چیزی هست که ترس جهانی بوجود میاره .

"Are there any specific issues that inspired you to write your recent songs? For instance, one of the songs deals with nuclear warfare."

We don't necessarily mean for our songs and for our lyrics to preach. We certainly don't write them that way. Rather, we want to put ideas out there and leave them up to interpretations. Hopefully our lyrics inspire people to talk, maybe start some conversations or nurture some thoughts about specific concerns. For instance, our recent concert in Red Square, Moscow, was really memorable to us. When I was a kid growing up in the '80s, Russia was considered the enemy. An enemy with the power to annihilate millions of people with just one blow-up, and the Kremlin, was the centre of it all. At Red Square, approximately 100 yards from the Kremlin, we were performing a song called Wisdom, Justice and Love which consists of a quote from Martin Luther King pertaining to socialism and treating people right, treating people fairly. It wasn't meant to relate to Russia, but there was a point in the concert where all the fans held up signs with the lyrics to the song printed on them. It was spontaneous, it was something they wanted to do _ and that was a very touching and moving moment for all of us.

" آیا دلایل خاصی وجود داره که الهام بخش ما برای نوشتن ترک های اخیر باشه ؟ برای نمونه , یکی از ترک ها به جنگ هسته ای مربوط هست . "

لزوما منظور ما از این ترکها و اشعارمان نصیحت نبود . قطعا ما منظورمون اون نبوده . تریجیحا , ما انظرمون میدیم بیرون و منتظر تفسیرش میشیم . خوشبختانه اشعارمون باعث میشه طرفدارا صحبت کنند , شاید شروع کننده چندین بحث باشه یا پروش دادن چند تفکر درباره نگرانی خاصی . برای مثال , در کنسرت اخیرمون در  Red Square موسکو , برای همیشه در ذهنمون خواهد ماند . زمانی کودکی بودم که در دهه 80 رشد میکردم , روسیه یک نگرانی به عنوان دشمن بود . دشمنی که قدرت نابود کردن میلیون ها مردم فقط با یک انفجار داشت , و کرملین [ کاخ کرملین ] مرکز اون بود . در Red Square , تقریبا در 100 یاردی [ تقریبا 90 متری ] کرملین حضور داشتیم . ما داشتیم ترکی به نام Wisdom, Justice and Love اجرا میکردیم که برگرفته از سخنان Martin Luther King که مربوط به سوسیالیزم [ جامعه گرایی ] و برخورد با مردم با توجه به حقشون , برخورد منصفانه با مردم بود . منظور این نیست که روسیه رو گزارش کنیم , اما نکته اینجاست که در کنسرت همه طرفداران نشانه های [ منظور کاغذهاست ] بلند کردند که حاوی اشاره ای به اشعار رویشان بود . خود بخود بود , کاری بود که اونها میخواستن انجام بدند _ این لحظه برای همه ما خیلی احساسی و تکان دهنده بود .


نوشته شده توسط :دانیال باقری
چهارشنبه 16 شهریور 1390-02:28 ب.ظ

خوش آمدید
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات